Systemy kolejkowe związane z urzędami pracy
Ten nowy krąg społeczny rośnie właściwie kosztem innych kręgów społecznych. Inna kategoria ludzi z kręgu społecznej przestrzeni bezrobotnego są znajomi - byli współpracownicy, zwierzchnicy, koledzy z pracy, członkowie tego samego związku zawodowego, lub też byli nauczyciele i koledzy szkolni, jednak kontakt z nimi ma teraz inny charakter, podyktowany możliwością pomocy w znalezieniu pracy. Swoje jednak przez systemy kolejkowe trzeba wystać w pośredniakach. Także wzajemne stosunki z rodziną i przyjaciółmi cieszącymi się „normalnym” statusem ekonomicznym z biegiem czasu nabierają charakteru jednostronnej zależności z powodu stałego zapotrzebowania na pożyczki i dary. Tak więc bezrobotny w swoim środowisku społecznym zaczyna przez większość osób postrzegany być przede wszystkim jako osoba odczuwająca stałą potrzebę płatnego zatrudnienia lub pomocy materialnej. Im bardziej zamknięty staje się ten krąg, tym trudniej jest w jego ramach być, lub się z niego wydostać. Pomoc jaka w tym czy innym celu otrzymuje nadchodzi nie dlatego, że jest bezrobotny, ale z uwagi na to kim był, lub ewentualnie będzie w innym układzie - jako pracownik, kolega z pracy, współczłonek różnych grup, uczeń, kolega, mąż, przyjaciel, członek rodziny, itp.